กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 243 ค่ายกลสิบแปดอรหันต์ดับวิญญาณ
ภายในป่าไผ่ เวลานี้เฉินฉางอันกำลังเข่นฆ่าสังหารอย่างบ้าคลั่ง
เขาประดุจภูตพราย เคลื่อนไหวทะลวงผ่านสมรภูมิอย่างต่อเนื่อง ปลิดชีพเหล่าจอมยุทธ์ในยุทธภพพวกนี้อย่างเลือดเย็น
ผืนดินใต้ฝ่าเท้าถูกโลหิตชโลมจนกลายเป็นสีแดงฉานมาเนิ่นนานแล้ว
บนใบไผ่ก็ถูกเคลือบฉาบไปด้วยคราบเลือดชั้นแล้วชั้นเล่า
เพียงชั่วครู่ ในรัศมีราวสามสิบเมตรโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง ล้วนถูกเขาฟาดฟันจนล้มระเนนระนาดจมกองเลือด
เหล่าจอมยุทธ์ในยุทธภพที่เหลือเมื่อได้เห็นภาพนี้ ต่างก็เกิดความหวาดกลัวขึ้นมา
ทุกคนต่างสั่นสะท้านถือดาบในมือด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง มือไม้สั่นเทาไม่หยุด พลางจ้องมองร่างเงาสีขาวที่ยืนตระหง่านอยู่ใจกลางทะเลเลือดและกองซากศพ
"พวกเจ้าทำได้เพียงเท่านี้เองหรือ หรือว่าสิ้นไร้ไม้ตอกจนปัญญาแล้ว?"