บทที่ 237 เคลื่อนทัพสู่หมู่ตึกหมานถัว

บทที่ 237 เคลื่อนทัพสู่หมู่ตึกหมานถัว

ยุทธภพ ณ เวลานี้ ตกอยู่ในความเงียบสงบ

ศึกสะเทือนภพครั้งนี้มิได้เอิกเกริกวุ่นวายอย่างที่ผู้คนคาดคิดไว้

ทว่ายุทธภพที่สงบนิ่งเยี่ยงนี้ แท้จริงแล้วกลับเป็นความสงบก่อนพายุใหญ่จะมาถึง

บนเขาเส้าซื่อ ขุมกำลังนับไม่ถ้วนในยุทธภพต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่

สายตาของทุกคนล้วนจับจ้องไปยังประตูใหญ่วัดเส้าหลินที่ปิดสนิท

วันนี้ คือวันที่เส้าหลินออกประกาศไปทั่วหล้า ว่าจะยกทัพไปปราบปรามหมู่ตึกหมานถัว

ทุกคนต่างเฝ้ารอคอย ด้วยว่าผู้ที่สามารถมีชีวิตรอดในยุทธภพมาจนถึงทุกวันนี้ได้ ย่อมไม่มีผู้ใดเป็นคนใจบุญสุนทาน และมิใช่คนโง่เขลาที่ไม่รู้ประสีประสาแต่อย่างใด

เจตนาของเส้าหลินนั้นชัดเจนยิ่งนัก นั่นคือต้องการเป็นหนึ่งเดียวที่ครองความเป็นใหญ่ในยุทธภพ