บทที่ 233 พระชราแห่งเส้าหลิน มู่หรงเจี้ยน

บทที่ 233 พระชราแห่งเส้าหลิน มู่หรงเจี้ยน

ภายนอกเขาเส้าซื่อ เสียงผู้คนอื้ออึงเซ็งแซ่

หลังจากได้รับคำมั่นจากเหล่าพระชราหลายสิบรูปนั้นแล้ว เสวียนฉือจึงได้ถอยออกมาจากอารามโบราณแห่งนั้น

ครั้นออกมา เขาก็เปิดประตูใหญ่วัดเส้าหลินโดยตรงแล้วก้าวเดินออกไปสู่ภายนอก

บนเขาเส้าซื่อ เหล่าขุมกำลังนับไม่ถ้วนเมื่อเห็นเสวียนฉือผู้กุมบังเหียนของเส้าหลินในยามนี้ปรากฏตัว ต่างก็ทอดสายตามองมาที่เขากันถ้วนหน้า

เสวียนฉือกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณ ครั้นเห็นว่าผู้ที่มีชื่อเสียงเรียงนามในยุทธภพต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่แทบทั้งสิ้น ก็อดที่จะพยักหน้ามิได้

ทว่าพอมองสำรวจรอบด้านแล้วกลับไม่พบแม้แต่เงาของพรรคกระยาจก นั่นทำให้หัวคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย