บทที่ 222 เพลิงผลาญ (2)

บทที่ 222 เพลิงผลาญ (2)

สิ้นเสียงนั้น เฉินฉางอันก็ประดุจภูตพราย เคลื่อนกายมาปรากฏอยู่ข้างเปาปู้ถงอย่างรวดเร็ว

พาดกระบี่ยาวจ่ออยู่ที่คอหอยของเขาโดยตรง

"ข้าหาใช่คนมีความอดทนไม่ พูดมา มู่หรงฟู่อยู่ที่ไหนกันแน่!"

แม้น้ำเสียงของเขาจะทุ้มต่ำ ทว่ากลับเปี่ยมล้นด้วยจิตสังหารและความเย็นเยียบอันไร้ใดเปรียบ