บทที่ 212 เขาคือผู้ชายของข้า

บทที่ 212 เขาคือผู้ชายของข้า

ไม่มีผู้ใดรู้ซึ้งถึงสัจธรรมที่ว่าตัวร้ายมักตายเพราะพูดมากไปกว่าเขาอีกแล้ว

เขาคือคนที่ผ่านการเข่นฆ่าฟันฝ่าในยุทธภพมาทีละก้าว ย่อมเข้าใจหลักการที่ว่าราชสีห์ล่ากระต่ายยังต้องทุ่มสุดกำลังเป็นอย่างดี

ยามนี้ สตรีทั้งสี่นางตรงหน้า เห็นได้ชัดว่ากำลังถ่วงเวลาให้แก่เจ้าหนุ่มที่อยู่ด้านในหอคัมภีร์

เขาไม่ใช่คนโง่เขลา ยามนี้ควรทำสิ่งใด เขาย่อมรู้กระจ่างชัดยิ่งกว่าผู้ใดทั้งสิ้น

เมื่อเขาก้าวข้ามประตูใหญ่ของหอคัมภีร์แล้วกวาดสายตามองไป ก็แลเห็นเฉินฉางอันนั่งอยู่บนพื้นใจกลางหอคัมภีร์ กำลังตกอยู่ในสภาวะเข้าฌานลึกล้ำ

เมื่อมองดูคนตรงหน้าและสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งการเข้าฌาน ชายชุดดำก็แย้มยิ้มออกมาอย่างเย็นเยียบ