บทที่ 196 การรับมือของเส้าหลินและเทียนหลง

บทที่ 196 การรับมือของเส้าหลินและเทียนหลง

ในยุทธภพ ยามที่ผู้คนทยอยเดินทางกลับ ศึก ณ หมู่ตึกหมานถัว ก็ทำให้ผู้คนได้ประจักษ์ว่าสง่าราศีอันไร้เทียมทานของคนรุ่นหนุ่มสาวยุคปัจจุบันเป็นเช่นไร

ต้าหลี่ วัดเทียนหลง

หลังจากเป่าเจิ้งตี้พายอดฝีมือแห่งวัดเทียนหลงและต้วนอวี้กลับมาจากจงหยวน ก็เร่งรัดเดินทางกลับมายังวัดเทียนหลงอย่างไม่หยุดพัก

ภายในพระวิหารอันยิ่งใหญ่อลังการวิจิตรตระการตา

คูหรงนั่งอยู่บนเบาะฟาง พลางรับฟังคำบอกเล่าของเป่าเจิ้งตี้แล้วอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจออกมาคำหนึ่ง

"เฮ้อ นึกไม่ถึงเลยว่าจงหยวนจะดินแดนกว้างใหญ่พรั่งพร้อม ทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ และมีผู้มีความสามารถผุดขึ้นมาไม่ขาดสายถึงเพียงนี้!"