บทที่ 189 เจ้าประเมินตนเองสูงส่งเกินไป

บทที่ 189 เจ้าประเมินตนเองสูงส่งเกินไป

วาจาของเฉินฉางอัน แม้ว่ามุมปากจะผุดรอยยิ้มบางๆ ขึ้นมา

ทว่ากลับยังคงทำให้ผู้คนรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยียบอย่างถึงที่สุด

หวังอวี่เยียนและอาปี้ต่างชะงักงันไป

แต่เพียงครู่เดียว อาปี้ก็ได้สติกลับมา นางคุกเข่าทั้งสองข้างลงต่อหน้าเฉินฉางอันทันที

เสียงทึบดัง "ตุ้บ" ขึ้นหนึ่งครา ทั่วทั้งบริเวณพลันเงียบสงัดไร้สรรพเสียง