กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 177 ชิงหลัวลุ่มหลง ถ่ายทอดเก้ากระบี่
นางคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเพียงไม่กี่วัน จะต้องถูกเฉินฉางอันหยามเกียรติถึงเพียงนี้ โทสะจึงปะทุขึ้นมาในทันที
ลมหายใจของนางกระชั้นถี่ขึ้นตามแรงอารมณ์ คลื่นโทสะซัดสาดระลอกแล้วระลอกเล่า
อาวุธร้ายแห่งโลกีย์ตรงหน้าอกสั่นระริกแทบจะทะลักพ้นอาภรณ์ ช่างเย้ายวนสะกดใจโดยกำเนิด
"เจ้าเชื่อหรือไม่ หากเจ้ากล้าตบอีกครั้งเดียว ข้าจะเอาเจ้าไปทำปุ๋ยดอกไม้จริงๆ แน่!" หลี่ชิงหลัวขู่ฟ่อด้วยความดุดัน
ทว่าเฉินฉางอันหาได้สนใจลูกไม้ของนางไม่ ตรงกันข้ามเขากลับรวบตัวหลี่ชิงหลัวเข้าสู่อ้อมอก พลางลูบไล้ดวงหน้านางอย่างแผ่วเบาพลางเอ่ยเรียบๆ ว่า
"อ้อ? ฮูหยิน ข้าอยากให้เจ้าทำความเข้าใจสิ่งหนึ่งเสียก่อน ยามนี้ข้าคือมีดเขียง เจ้าคือมัจฉา เข้าใจหรือไม่?"