บทที่ 159 กราบเฉินฉางอันเป็นอาจารย์ ข้าไม่ยินยอม

บทที่ 159 กราบเฉินฉางอันเป็นอาจารย์ ข้าไม่ยินยอม

"อวี่เยียน ผู้ชายทั้งใต้หล้าล้วนเลวร้ายเหมือนกันหมด หากไร้ซึ่งผลประโยชน์ มีหรือที่พวกเขาจะยอมทำ!"

"แม่มิได้หวังให้เจ้าเข้าใจวาจาของแม่ในตอนนี้ เพียงแต่อยากให้เจ้าอย่าได้เดินซ้ำรอยเดิมของแม่ก็พอ"

"เชื่อฟังแม่นะ ในช่วงเวลานี้อย่าได้ไปพบเจอมู่หรงฟู่อีก จงตั้งใจฝึกวิชากระบี่กับพ่อหนุ่มนั่นให้ดี"