กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 157 หลี่ชิงหลัว: ข้ายินดี
เมื่อหวังอวี่เยียนได้ยินเช่นนั้น หลังจากประหลาดใจอยู่ชั่วครู่ นางก็หัวเราะเบาๆ ออกมา
"โอ้? คนภายนอกล้วนหลอกเด็กเช่นเดียวกับเจ้าหมดเลยหรือ?"
"ทว่าข้าอายุสิบเจ็ดปีแล้ว หาใช่เด็กเล็กๆ อีกต่อไปไม่"
กล่าวจบ หวังอวี่เยียนก็หยิบตำราเล่มหนึ่งออกมาจากชั้นหนังสือตามใจชอบ แล้วเปิดอ่านอย่างละเอียดลออ