บทที่ 128 จักรพรรดินีขอเข้าพบ

บทที่ 128 จักรพรรดินีขอเข้าพบ

และเป็นเช่นนี้ ทั้งสองจึงได้เคียงคู่ร่วมเดินทางกลับคืนสู่จงหยวนอีกครา

ภายในสุสานโบราณ ต่างเฝ้ามองแสงจันทร์พลางอยู่เคียงข้างกันอย่างหวานชื่น

.....................

ตะวันจันทราผันผ่าน เพียงพริบตาเดียวก็ล่วงเลยไปสิบปี

ในช่วงเวลาสิบปีนี้ ทั้งสองได้อันตรธานหายไปจากสายตาของผู้คนทั่วยุทธภพอย่างสิ้นเชิง

ร่วมเฝ้าถนอมกาลเวลาอยู่ภายในสุสานโบราณ

ทว่าในยุทธภพนั้น

แม้เฉินฉางอันจะเร้นกายหายหน้าไปนาน ทว่ากระแสความเลื่องลือเกี่ยวกับตัวเขากลับมิได้ลดน้อยถอยลงแม้แต่น้อย

ตำนานอันเป็นปาฏิหาริย์ที่เฉินฉางอันได้รังสรรค์ไว้ ยิ่งทำให้เหล่าคนหนุ่มสาวรุ่นแล้วรุ่นเล่าที่กำลังจะก้าวเข้าสู่ยุทธภพ ต่างเปี่ยมล้นไปด้วยความใฝ่ฝันคะนึงหา