บทที่ 126 ต้าหมิง

บทที่ 126 ต้าหมิง

การเชือดคอตายของเจ้าอวิ๋น ได้ประกาศอย่างเป็นทางการนับแต่บัดนี้ว่า ต้าซ่งที่สืบทอดมาร่วมหลายร้อยปี ได้กลายเป็นประวัติศาสตร์ในยุทธภพไปแล้ว

และเมื่อเจ้าอวิ๋นลาลับฉากไป ทหารอวี่หลินนับไม่ถ้วนที่อยู่เบื้องหน้าพระตำหนัก ทุกคนต่างก็มองไปยังเฉินฉางอันจากระยะไกลด้วยดวงตาแดงก่ำ

เมื่อเห็นภาพทั้งหมดนี้ เฉินฉางอันกลับแย้มยิ้มออกมา

เขาหัวเราะเยาะขุนศึกหนุ่มสาวกลุ่มนี้ ที่มองไม่เห็นกระแสประวัติศาสตร์อันเชี่ยวกรากที่กำลังรุดหน้า มองไม่เห็นสถานการณ์แวดล้อมที่พวกตนกำลังเผชิญอยู่ในยามนี้

ดังนั้น เขาจึงไม่ลังเลแม้แต่น้อย ชูกระบี่ยาวขึ้นสูง แล้วพุ่งเข้าสังหารผู้คนเหล่านั้น

นับแต่ก้าวเข้าสู่ยุทธภพ เฉินฉางอันไม่เคยปล่อยปละละเลยภัยคุกคามใดๆ ให้หลุดรอดไป