บทที่ 113 เหินกระบี่สู่หุบเขาไร้รัก

บทที่ 113 เหินกระบี่สู่หุบเขาไร้รัก

หุบเขาไร้รัก ยามนี้คลื่นฝูงชนหลั่งไหลเนืองแน่น

เหล่ายอดยุทธ์ในยุทธภพจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ภายในเวลาอันสั้น

หุบเขาไร้รักซึ่งเคยเป็นแดนสุขาวดีอันสงบสุข บัดนี้ได้กลายเป็นศูนย์กลางพายุโหมกระหน่ำแห่งยุทธภพไปแล้ว

โดยเฉพาะภายในลาน หวงซางมองดูเงาร่างที่สลับสับสน การผงาดขึ้นของคนรุ่นใหม่ในยุทธภพและการลาลับของจอมยุทธ์รุ่นก่อน เขาจึงอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจยาวออกมาคราหนึ่ง

“ผ่านไปกี่ปีแล้วหนอ ในยุทธภพนี้ ไม่มีสหายเก่าในวันวานหลงเหลืออยู่อีกเลย”

“กาลเวลาไหลหลั่งเชี่ยวกราก ต่อให้เจ้าจะเปี่ยมพรสวรรค์เลิศล้ำปานใด ก็มิอาจต้านทานกระแสธารแห่งเวลาได้!”