บทที่ 102 ผู้มาเยือนจากหลินอัน คลื่นลมยุทธภพ

บทที่ 102 ผู้มาเยือนจากหลินอัน คลื่นลมยุทธภพ

นับแต่ศึกเมืองเซียงหยางสิ้นสุดลง เฉินฉางอันก็มิได้ใส่ใจคลื่นลมยุทธภพที่ตนเองก่อขึ้นแม้แต่น้อย เขาจูงมือเสี่ยวหลงหนี่แล้วเหินทะยานบินลับออกไปจากเมืองเซียงหยางโดยตรง

เมื่อหวนนึกถึงวันเวลาตั้งแต่ข้ามมิติมายังยุคมังกรหยก เขาก็แทบจะต่อสู้อยู่ตลอดทุกช่วงเวลา ความปรารถนาแต่กาลก่อนที่เคยนึกนิยมชมชอบการท่องยุทธภพ ควบอาชาแต่งกายสง่า ถือกระบี่ท่องใต้หล้าอย่างองอาจ บัดนี้ค่อยๆ ถูกเขาลืมเลือนไปทีละน้อย

ท่ามกลางเวหา เฉินฉางอันทอดถอนใจออกมาด้วยความอาลัยอาวรณ์ ทว่าระหว่างคิ้วกลับเผยความผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

"เป็นอะไรไปหรือ ฉางอัน!"

เสี่ยวหลงหนี่เห็นท่าทางของเฉินฉางอัน จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย