บทที่ 87 เผชิญศึกใต้หล้า (แปด)

บทที่ 87 เผชิญศึกใต้หล้า (แปด)

เฉินฉางอันเห็นเช่นนั้นก็ยิ้มเยาะอย่างไม่ยี่หระ

นับตั้งแต่ศึกในป่าไผ่เป็นต้นมา ยามที่เขากลับไปยังสุสานโบราณเพื่อฝึกฝนคัมภีร์เก้าหยิน อาจกล่าวได้ว่าแม่บทวิทยายุทธ์ชั้นยอด สุดยอดวิชากำลังภายในอันดับหนึ่ง และความเป็นเลิศแห่งเพลงกระบี่ใต้หล้าล้วนรวมศูนย์อยู่ที่ตัวเขาทั้งสิ้น

กอปรกับพรสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัว เขาย่อมมั่นใจว่าในยุคนี้ไร้ผู้ใดเทียมทาน

ดังนั้นในครานี้ เขาจึงไม่คิดออมมือแม้แต่น้อย ปลดปล่อยสภาวะจุดสูงสุดของตนออกมาจนหมดสิ้นในคราเดียว

ชั่วพริบตานั้น ฟ้าดินพลันเปลี่ยนสี แรงกดดันไร้รูปขุมหนึ่งแผ่ปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองเซียงหยาง

เหล่ายุทธภพเบื้องล่างเมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ ต่างพากันอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึงอย่างถึงที่สุด