กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์บรรลุเซียน
บทที่ 83 ประจันหน้าใต้หล้า (สี่)
ส่วนเหล่าจอมยุทธ์ที่เหลือในยุทธภพ หลังจากได้ยินคำพูดประโยคนี้ของผู้เฒ่า ทุกคนต่างพากันสูดหายใจเข้าลึกด้วยความโล่งอก
"โชคดี โชคดีจริงๆ ข้าค่อนข้างขี้อาย ได้แต่แอบคิดเรื่องเหล่านั้นเงียบๆ อยู่ในหัว มิเช่นนั้นวันนี้ข้าคงชะตาขาดเป็นแน่"
"นั่นน่ะสิ ทั่วทั้งใต้หล้า ใครกล้าไปตอแยเทพมาร ก็เท่ากับดาวอายุวัฒนะกินยาพิษ รนหาที่ตายแท้ๆ"
"ถูกแล้ว ถูกต้องที่สุด!"
"..............."
ผู้คนต่างพากันพูดจาเซ็งแซ่ ทุกคนล้วนโล่งใจที่ตนเองมิได้หุนหันพลันแล่นแสดงความคิดเห็นออกไป
ขณะเดียวกัน เมื่อมองไปยังอู่ติงติง ก็อดที่จะเย้ยหยันมิได้ว่า
"อู่ติงติงงั้นรึ? ต้องยอมรับเลยว่า เจ้าคุนคุนผู้นั้นช่างตั้งชื่อได้เก่งกาจจริงๆ อู่ติงติง ก็คือไร้จู๋มิใช่หรือไร!"