บทที่ 64 หม่าอวี้ปะทะเฉินฉางอัน

บทที่ 64 หม่าอวี้ปะทะเฉินฉางอัน

ณ เขาจงหนานด้านหลัง เฉินฉางอันกุมมือเสี่ยวหลงหนี่ ทั้งสองล้วนสวมอาภรณ์ขาว เดินมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่ตั้งของนิกายเฉวียนเจินอย่างเชื่องช้า

ณ ตำหนักใหญ่แห่งหนึ่งในนิกายเฉวียนเจิน หม่าอวี้ผู้มีเรือนผมขาวโพลนนั่งอยู่เบื้องหน้ารูปสลักหินของหวังฉงหยาง เนิ่นนานโดยมิเอื้อนเอ่ยวาจาใด

มีเพียงหยาดน้ำตาอันมิอาจนับได้ ที่รินไหลลงมาจากใบหน้าของเขา

"อาจารย์ สุดท้ายข้าก็ทำให้ท่านต้องผิดหวัง!"

"เหล่าศิษย์น้องชายหญิง ข้าดูแลพวกเขามิได้ดี ทุกสิ่งล้วนเป็นความผิดของข้าเอง!"

กล่าวจบ ความโศกเศร้าและความมุ่งมั่นยอมตายสายหนึ่ง ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

ยุทธภพเอ๋ย มวลบุปผาพร่างพราวชวนให้ลุ่มหลงตามัว ต้นหญ้าเตี้ยต้อยไฉนเลยจะไม่ถูกพงหญ้ากลืนกิน?