บทที่ 56 ความตายของชิวฉู่จี

บทที่ 56 ความตายของชิวฉู่จี

จ้าวจื้อจิ้งไหนเลยจะกล้าปิดบัง ยามนี้เขาหวาดกลัวจนฉี่ราดกางเกงไปนานแล้ว จึงได้แต่ร่ำไห้สะอึกสะอื้นพลางสารภาพความจริงในคราวนั้นออกมา

"จอมยุทธ์ ข้าผิดไปแล้ว วันนั้นข้าไม่ควรโลภอยากได้วิชากระบี่ของท่าน จนกุเรื่องว่าเพลงกระบี่นี้เป็นของนิกายเฉวียนเจินเลย!"

"ข้าไม่กล้าอีกแล้ว คนร้ายที่สังหารอาจารย์ของข้าก่อนหน้านี้ ก็คือข้าเอง!"

"ข้ามันเป็นเดรัจฉานชั่วช้าสารเลว ได้โปรดเถิด ละเว้นชีวิตข้าด้วย จะได้ไม่ทำให้มือของท่านต้องแปดเปื้อน!"

จ้าวจื้อจิ้งกล่าวถึงตรงนี้ด้วยอารมณ์ตื่นตระหนกสุดขีด รีบคลานเข้ามาคว้าชายเสื้อยาวของเฉินฉางอันไว้ ประจบสอพลอขอความเมตตาราวกับสุนัขตัวหนึ่ง