บทที่ 42 ศึกใหญ่เขาด้านหลัง

บทที่ 42 ศึกใหญ่เขาด้านหลัง

หยางกั้วได้ยินคำพูดของชิวฉู่จีแล้วก็หัวเราะออกมา เป็นการหัวเราะที่เปิดเผยผึ่งผายยิ่งนัก

"ล่วงเกินผู้ใหญ่รึ? ลำพังพวกเจ้านิกายเฉวียนเจินคู่ควรด้วยหรือ?"

"ก่อนหน้านี้ในยุทธภพ กัวป๋อโป๋ของข้าคิดว่าพวกเจ้าคือเสาหลักแห่งฝ่ายธรรมะทั่วทั้งหล้า คือผู้นำแห่งฝ่ายธรรมะทั่วแผ่นดิน ถึงได้ส่งข้าขึ้นเขาจงหนานมากราบเป็นศิษย์สำนักพวกเจ้า!"

"ทว่าตั้งแต่ข้ามาอยู่ที่นี่เป็นเวลานานเพียงนี้ พวกเจ้าจงเอามือทาบอกถามใจตนเองดูเถิด ว่าพวกเจ้าติดค้างข้า หรือว่าข้าติดค้างพวกเจ้ากันแน่?"

"อาจารย์ของข้า หรือก็คือจ้าวจื้อจิ้งเจ้าลาโง่ตัวนี้ วันๆ เอาแต่สอนเคล็ดวิชาท่องจำ ไม่ยอมให้ข้าฝึกปรือวิทยายุทธ์ ทั้งยังบงการให้ศิษย์คนอื่นๆ มารังแกข้าอีก"