บทที่ 15 ศักดานุภาพเฉวียนเจิน

บทที่ 15 ศักดานุภาพเฉวียนเจิน

การตายของหวังฉู่อี ไม่เพียงแต่ทำให้ชิวฉู่จีจมสู่ความโศกเศร้าสุดแสน แม้แต่นักพรตเฉวียนเจินอีกสี่คนที่เหลือ ก็ไม่อาจกลั้นน้ำตาที่หลั่งรินไว้ได้

โดยเฉพาะซุนปู้เอ้อผู้อารมณ์ร้อน ถึงกับชักกระบี่ในมือออกมา แล้วตะโกนเสียงดังใส่ชิวฉู่จีว่า

"ศิษย์พี่ เราจะปล่อยให้ศิษย์พี่ตายเปล่าไม่ได้!"

"ข้าจะนำศิษย์สำนักเฉวียนเจินของเราออกค้นหาไปตามแนวน้ำตกด้วยตัวเอง ต่อให้มารร้ายผู้นั้นตายไปแล้ว เราก็ต้องไม่ละเว้นแม้แต่ซากศพของมัน"

"เป็นต้องเห็นตัว ตายต้องเห็นศพ!"

ห่าวต้าทงและหลิวฉู่อีในฐานะหนึ่งในเจ็ดนักพรตเฉวียนเจิน ต่างก็ก้าวออกมาแสดงจุดยืนด้วยการไปยืนอยู่ด้านหลังของซุนปู้เอ้อ

มีเพียงหม่าอวี้ที่ยังคงจับจ้องจ้าวจื้อจิ้งตาไม่กะพริบ ในใจเต็มไปด้วยความแคลงใจนับประการ