บทที่ 12 หวังฉู่อีสิ้นชีพ

บทที่ 12 หวังฉู่อีสิ้นชีพ

ในยามนี้ สภาพของหวังฉู่อีเองก็ย่ำแย่ไม่ต่างกัน

ความเจ็บปวดจากการถูกทำลายจุดสำคัญท่อนล่างทำให้เขาแทบทนไม่ไหว ใบหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด เส้นเลือดปูดโปน ใบหน้าบิดเบี้ยวถมึงทึงดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

หลังจากที่เขาร่วงลงสู่พื้น ก็รีบสกัดจุดชีพจรท่อนล่างทันทีเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดลงไปบ้าง ทว่าที่แห่งนั้นหาใช่ตำแหน่งธรรมดาทั่วไปไม่

หากแต่เป็นแหล่งรวมพลังหยางของเต๋า และเป็นรากฐานวรยุทธ์ทั้งหมดของสายวิชาพรต

เขารู้ดีว่าตัวเขาในตอนนี้ เรื่องกามกิจระหว่างชายหญิงคงไม่อาจทำได้อีกต่อไปแล้วอย่างสิ้นเชิง

สำหรับบุรุษ แม้เจ้าอาจไม่คิดข้องแวะกับเรื่องพรรค์นั้น ทว่าเจ้าไม่อาจไร้มันได้ การสูญเสียสิ่งนั้นไปนับเป็นความอัปยศสูงสุดของบุรุษทุกคน