บทที่ 10 ประมือหวังฉู่อีคราแรก มิเพลี่ยงพล้ำแม้แต่น้อย

บทที่ 10 ประมือหวังฉู่อีคราแรก มิเพลี่ยงพล้ำแม้แต่น้อย

หลังจากหวังฉู่อีได้รับคำตอบที่ตนต้องการแล้ว ก็โกรธเกรี้ยวจนสุดจะระงับ

"สายลับบัดซบ มารร้ายสารเลว เจ้ากำลังรนหาที่ตายเองแท้ๆ"

"จงรีบคืนวิชาลับประจำตระกูลของศิษย์ข้ามาเสียโดยเร็ว นักพรตอย่างข้ายังพอจะสงเคราะห์ให้เจ้าตายอย่างมีเกียรติได้ มิฉะนั้น อย่าหาว่าข้าไร้ความปรานี!"

หวังฉู่อีกล่าวพลางปลดปล่อยกลิ่นอายพลังอันแกร่งกล้าไร้เทียมทานของตนออกมา

แรงกดดันมหาศาลจากยอดฝีมือชั้นหนึ่งแห่งยุทธภพ โถมซัดเข้าใส่เฉินฉางอันในทันที

สีหน้าของเฉินฉางอันพลันเคร่งขรึม ความกดดันอันหนักหน่วงจากยอดฝีมือชั้นหนึ่งทำให้การเคลื่อนไหวของเขายากลำบากยิ่ง