บทที่ 5 จางซุนหลิงหลง หวนคืนสู่ร้านสุรา

บทที่ 5 จางซุนหลิงหลง หวนคืนสู่ร้านสุรา

จากนั้น เขาก็หมุนตัวหมายจะก้าวเท้าจากไป

ทว่าในยามนั้นเอง ด้านหลังของเขากลับมีเสียงอันไม่เป็นมิตรดังขึ้นมา "ไอ้หนู หากมีน้ำยาละก็ พรุ่งนี้เช้ากล้ามาประลองฝีมือกันที่หน้าร้านสุราอีกหรือไม่"

น้ำเสียงนั้นเจือไปด้วยเสียงหัวเราะเยาะเย้ยอย่างเต็มเปี่ยม

"มีอันใดไม่กล้า พรุ่งนี้เจอกัน" เฉินฉางอันตอบกลับอย่างเรียบเฉย มิได้เห็นชายผู้สวมอาภรณ์ผ้าไหมหรูหราผู้นั้นอยู่ในสายตาแม้แต่น้อย

"โอ้โห เจ้าขอทานเหม็นนี่กล้ารับคำท้าด้วยหรือ ช่างขวัญกล้าเทียมฟ้าเสียจริง"

"เขามิรู้หรืออย่างไรว่ายอดศิษย์แห่งสำนักเฉวียนเจินผู้เลื่องชื่อใต้หล้านั้นร้ายกาจเพียงใด ถึงเวลาก็มอบบทเรียนที่ยากจะลืมเลือนให้มันสักครา"