กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 542 ยื้อจนต้วนฉีเชินตายไปเองได้เลย
“แล้วเรื่องเวิ่นเจี้ยนล่ะ?”
หลายปีผ่านไป หูไหลก็ยังคงไม่ลืมเรื่องเวิ่นเจี้ยน
“ตั้งใจว่าจะทำเป็นภาพยนตร์แล้วล่ะ”
เฉินเจิงเหนียนให้คำตอบที่ทำให้หูไหลตื่นเต้น
“เมื่อสองปีก่อนที่เซียงเจียง แม้จะตกลงกับคุณนายเห่าคนนั้นไม่ได้
แต่สตูดิโอสเปเชียลเอฟเฟกต์แห่งหนึ่งที่ฉันกับเจียเจียเคยไปติดต่อด้วยกลับมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี”
ช่วงหลายปีมานี้ เฉินเจิงเหนียนยิ่งมีราศีความเป็นเถ้าแก่มากขึ้นเรื่อย ๆ
ไม่เหลือเค้าโครงของบรรณาธิการหนุ่มน้อยสะพายกระเป๋ายืนตากลมหนาวสั่นอยู่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมหมายเลขหนึ่งอีกต่อไปแล้ว
เขายื่นมือไปตบไหล่หูไหลเบา ๆ