กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 532 นั่นมันตั้ง 100,000 หยวนเชียวนะ
หลิวฉางชิงถูกขังอยู่ในห้องที่ไม่มีแม้แต่หน้าต่าง
เธอพยายามเปิดประตูอยู่หลายครั้ง แต่ก็เปิดไม่ออกเลยแม้แต่น้อย
ห้องนี้เป็นห้องที่ครอบครัวเคยใช้เป็นโกดังเก็บของมาก่อน
เพื่อป้องกันไม่ให้มีหนู ประตูจึงถูกหุ้มด้วยแผ่นเหล็กอีกชั้นหนึ่ง
เธอนั่งคุดคู้อยู่ตรงมุมห้อง นอกจากการออกไปกินข้าวและเข้าห้องน้ำแล้ว หลิวฉางชิงก็ไม่รู้เลยว่าตัวเองถูกขังมานานแค่ไหนแล้ว
ครั้งล่าสุดที่เธอได้ออกไปข้างนอกคือตอนบ่ายสามโมงครึ่ง
เธอไม่รู้ว่าเฝิงลี่จะหาวิธีมาช่วยเธอหรือไม่ ความหวังช่างริบหรี่เหลือเกิน
ท้ายที่สุดแล้ว พวกเขาก็เป็นเพียงแค่นักศึกษาอายุไม่ถึงยี่สิบปี ต่อให้มีใจอยากช่วย ก็คงไม่มีกำลังพอ
หลิวฉางชิงนอนขดตัวอยู่บนที่นอนปูกับพื้น