กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 507 หลายคนต่างก็ออกไปทำงานรับจ้าง
หลังจากนั้นอีกหลายวันต้วนเจียเจียก็พักผ่อนอยู่บ้าน ว่างๆ ก็เขียนต้นฉบับบ้าง
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวและฤดูร้อนหลังจากเข้ามหาวิทยาลัยแล้วมันช่างสุขสบายเป็นอิสระ ไม่มีปัญหางานบ้านมาคอยกวนใจ
ต้วนเจียเจียไม่มีลูกหลานญาติพี่น้องที่ต้องคอยดูแล แต่ละวันถ้าไม่นอนหลับก็กินขนมดูโทรทัศน์ ผ่านไปหลายวันก็คงจะนอนหลับอย่างเพียงพอ
ต้วนเจียเจียรู้สึกว่าสีหน้าของตัวเองดูดีขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
แม้แต่ผิวพรรณก็ยังเรียบเนียนขึ้นไม่น้อย
“พ่อ ปีนี้พวกเราจะไปฉลองปีใหม่ที่เมืองหลวง แล้วคุณลุงล่ะ?” ต้วนเจียเจียนึกถึงเซวียเหอที่ยังทำงานอยู่ในเมืองเอกมณฑล
จะทิ้งเซวียเหอให้อยู่ฉลองปีใหม่ที่เมืองฮว่าสุ่ยคนเดียวก็คงไม่ได้ใช่ไหม?