กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 379 บรรณาธิการเฉิน ได้ยินชื่อเสียงมานาน!
เมื่อต้วนเจียเจียนึกถึงสิ่งที่หยางจือหัวเคยเล่าก็รู้สึกโล่งใจอยู่เหมือนกัน
ยังดีที่มีแค่ไป๋เสี่ยวเวยคนเดียวที่รับมือยากหน่อย
“นี่แหละน้า ไม่เปรียบเทียบก็ไม่รู้ พอเอาไปเทียบแล้วถึงได้รู้สึกว่าตัวเองยังดีอยู่” ต้วนเจียเจียส่ายหน้า
การอยู่หอพักก็มีข้อดีของการอยู่หอพัก แต่การที่คนแปลกหน้าหลายคนต้องมาอยู่ใต้ชายคาเดียวกันทั้งวันทั้งคืน มันก็เหมือนการเสี่ยงดวงอย่างหนึ่ง!
โชคดีก็จะได้หอพักที่อบอุ่นและสนิทสนมกัน
ถ้าโชคปานกลาง ส่วนใหญ่ก็คงเหมือนหอพักที่ต้วนเจียเจียเคยเจอเมื่อชาติก่อน
ตอนนี้โชคไม่ค่อยดีเท่าไหร่ เลยมีไป๋เสี่ยวเวยโผล่มาคนหนึ่ง
อย่างหยางจือหัวนั่นเรียกว่าดวงซวยสุด ๆ