กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 375 บรรยากาศในหอพัก
ต้วนเจียเจียมองปราดเดียวก็รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ยกมือขึ้นคว้าหมับตรงหน้าหลี่ฉางหวย “หยุดคิดเลยนะ!”
เธอพูดอย่างจนใจ “ฉันมาเรียน ไม่ได้มาเผชิญด่านเคราะห์ นายไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้นก็ได้มั้ง?”
ทำหน้าตาตื่นตระหนกขนาดนี้ ต้วนเจียเจียเห็นแล้วยังนึกว่าตัวเองเป็นอะไรไปเสียอีก!
หลี่ฉางหวยจึงได้แต่ตอบกลับไปว่า “ฉันก็แค่กลัวไปเองน่ะ แต่ยังไงเธอก็โทรหาฉันบ่อย ๆ หน่อยนะ ฉันจะได้สบายใจ”
“รู้แล้วน่า!” ความจริงต้วนเจียเจียไม่ได้รังเกียจที่หลี่ฉางหวยทำแบบนี้ ในใจแอบดีใจด้วยซ้ำ แต่ปากก็บ่นอุบอิบว่า “ทำตัวเหมือนพ่อฉันเลย”