กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 372 เสียงกรนของใครบางคนดังยังกับสว่านไฟฟ้า
พ่อผู้แก่ชรามีหน้าที่การงานไม่สู้ลูกสาวแล้ว หากโดนต้วนเจียเจียแย่งผลงานไปอีก คนเป็นพ่ออย่างเขาจะเหลือความภาคภูมิใจอะไรอีกล่ะ?
พอต้วนซู่หนานคิดถึงตรงนี้ ก็หันไปมองหลี่ฉางหวยอย่างหงุดหงิด แล้วกำชับว่า “ถ้างั้นเธอต้องดูแลเจียเจียให้ดีนะ”
หลี่ฉางหวยมีหรือจะไม่รับปาก?
เขากลัวแทบตายว่าต้วนซู่หนานจะตามไปด้วย ถึงตอนนั้นเขาจะยังมีประโยชน์อะไรอีกล่ะ?
ทั้งสองคนแข่งขันกัน แต่ก็บรรลุข้อตกลงร่วมกันด้วย
หลังจากขึ้นรถไฟ ต้วนซู่หนานก็ยังคงกำชับไม่หยุด
ต้วนเจียเจียไม่รู้จะพูดอะไรดี ได้แต่รับคำซ้ำแล้วซ้ำเล่า