กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 363 ยุคสมัยก็เริ่มเปลี่ยนแปลง
“เฉินจิ้ง นี่เจียเจีย ลูกสาวของฉันเอง เจียเจีย นี่คุณลุงเฉินลูก” ต้วนซู่หนานแนะนำตัวสั้น ๆ
เฉินจิ้งรู้มาตั้งแต่ตอนรู้จักกับต้วนซู่หนานแล้วว่าเขามีลูกสาวคนหนึ่ง และเธอก็เก่งกาจมากเสียด้วย
บวกกับต้วนซู่หนานหน้าตาดี ดังนั้นพอได้เห็นต้วนเจียเจีย เฉินจิ้งจึงไม่ได้แปลกใจอะไรมากนัก
“คุณลุงเฉิน” ต้วนเจียเจียยิ่งไม่มีความกดดันอะไรเลย ชาติก่อนเธอเรียกเขามาตั้งสิบกว่าปีแล้ว
เฉินจิ้งยิ้มอย่างเขินอาย ท่าทางแบบนี้ค่อนข้างคล้ายกับเฉินจิ้งที่ต้วนเจียเจียเคยรู้จัก
เพียงแต่แววตาไม่เหมือนกัน
ในแววตาของเฉินจิ้งตอนนี้ยังคงมีแสงประกายลอดออกมา นั่นคือความเปล่งประกายของความหวังที่มีต่อชีวิต
“อืม พวกนายเข้ามาดูกันก่อนเถอะ” เมื่อเฉินจิ้งพูดถึงหัวข้อเกี่ยวกับโรงงาน เขาก็อดถอนหายใจไม่ได้แล้วพูดว่า