กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 349 ฉันคิดถึงเธอ
หลี่ฉางหวยที่ปลายสายดูเหมือนจะเงียบไปครู่หนึ่ง
และในตอนที่ต้วนเจียเจียคิดว่าเขาคงจะไม่พูดแล้ว หลี่ฉางหวยก็พูดออกมาทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำว่า
“ต้วนเจียเจีย เมื่อไหร่เธอจะกลับ? ฉันไปรับเธอดีไหม? ฉันคิดถึงเธอแล้ว”
ต้วนเจียเจียรู้สึกชาซ่านไปทั้งหู ราวกับกระแสไฟฟ้านั้นแล่นผ่านแก้วหูทะลุเข้าไปในร่างกาย
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินหลี่ฉางหวยพูดแบบนี้ ทั้งที่น้ำเสียงก็ดูเหมือนจะไม่ได้แตกต่างไปจากเดิม
แต่เธอกลับรู้สึกราวกับว่าหัวใจถูกใครบางคนสะกิดเกาเบา ๆ
“ฉัน...” ต้วนเจียเจียอ้าปาก แต่กลับพูดคำว่า “คิดถึง” ไม่ออก ใบหน้าแดงระเรื่อ ราวกับจะหายใจไม่เป็นเสียแล้ว
“ฉันจะอยู่ที่นี่แค่สี่วัน นายก็ลองดูเอาเองแล้วกัน”