ตอนที่ 342 ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ห้ามยอมแพ้ในตัวเอง

ตอนที่ 342 ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ห้ามยอมแพ้ในตัวเอง

“ไม่มีปัญหา!” ผังเหม่ยเหม่ยวางปากกาลง หอบหายใจเฮือกใหญ่

เมื่อครู่ตอนที่เธอประเมินคะแนนแทบไม่กล้าหายใจ ตอนนี้พอเห็นคะแนนประเมินแล้ว ในที่สุดก็ถอนหายใจได้อย่างโล่งอกเสียที

“เจียเจีย พวกเราไปรักใคร่กลมเกลียวกันที่นครหู่ได้แล้ว!”

ทั้งสองคนส่งยิ้มให้กันโดยมีสุยเจียลี่คั่นอยู่ตรงกลาง

ตามมาติด ๆ ก็คือจ้าวเฟิงหยาง

หากบอกว่าช่วงครึ่งปีหลังสุยเจียลี่ทุ่มสุดตัว เช่นนั้นจ้าวเฟิงหยางก็คือทุ่มสุดตัวมาตลอดหนึ่งปีเต็ม

ช่วยไม่ได้ มหาวิทยาลัยที่หลี่ฉางหวยหาให้จ้าวเฟิงหยางนั้นเป้าหมายสูงเกินไปจริง ๆ

จ้าวเฟิงหยางเห็นว่าเพื่อไม่ให้ตัวเองตามหลังคนอื่น สุยเจียลี่ถึงกับไปเรียนวาดภาพ และเข้าค่ายเก็บตัวในหมู่บ้านเล็ก ๆ บนภูเขาถึงหนึ่งปี