กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 302 เบาะหลังรถของนายทนไม่ไหวแล้ว!
“ได้แน่นอน!” ต้วนเจียเจียจะไปปฏิเสธผางเหม่ยเหม่ยในเรื่องแบบนี้ได้อย่างไร
ความจริงแล้ว ถ้าผางเหม่ยเหม่ยไม่พูด ต้วนเจียเจียก็ตั้งใจจะถามเธออยู่เหมือนกัน
“พอดีเลย ฉันแอบให้คนทำชุดนอนกระโปรงมาสองชุด เป็นทรงหลวม ๆ ใส่สบายมาก เดี๋ยวเรามาลองกัน!” ต้วนเจียเจียกระซิบข้างหูผางเหม่ยเหม่ยพร้อมกับรอยยิ้ม
เดิมทีผางเหม่ยเหม่ยยังรู้สึกกังวลอยู่บ้าง เพราะการไปค้างคืนบ้านคนอื่นโดยไม่ได้บอกผู้ปกครองล่วงหน้า ดูจะเป็นการเสียมารยาทไปสักหน่อย
แต่พอต้วนเจียเจียพูดแบบนั้น ความกังวลใจของเธอก็พลันมลายหายไปในพริบตา
สองสาวเพื่อนซี้เดินนำอยู่ด้านหน้าด้วยฝีเท้าที่เบาสบาย
หลี่ฉางหวยยังไม่ทันได้พูดอะไร จ้าวเฟิงหยางก็ขึ้นคร่อมรถจักรยานกะทันหัน แล้วลดเสียงต่ำลงพลางพูดว่า “นายยังรออะไรอยู่อีก! รีบเลยสิ!”