ตอนที่ 199 การจากลา

ตอนที่ 199 การจากลา

ทั้งห้าคนเห็นว่าเวลายังเช้าอยู่ จึงเดินไปที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง

สวนสาธารณะในยุค 90 ยังไม่ถูกยึดครองโดยการเต้นแอโรบิกตามลานกว้าง

แต่ก็มีปู่ย่าตายายพาหลาน ๆ มานั่งรับลมเย็น ๆ ที่นี่

ไม่รู้ว่าบ้านไหนยังเปิดเทปคาสเซ็ตเพลงงิ้วอยู่ เสียงเพลงถูกสายลมอ่อน ๆ ในช่วงต้นฤดูร้อนพัดพามา

“ฉันไม่อยากจากพวกเธอไปเลย” สุยเจียลี่พูดเสียงเบา น้ำเสียงของเธอยังสั่นเครือเล็กน้อย

พอคิดว่าจะต้องไปเรียนที่เมืองเอกมณฑล ในใจของสุยเจียลี่ก็รู้สึกหนักอึ้ง

แต่สิ่งที่ทำให้สุยเจียลี่เสียใจที่สุดก็คือ เธอไม่สามารถพูดคำว่า “ฉันไม่ไปแล้ว” ออกมาได้

เพราะรู้ซึ้งถึงความในใจของสุยเจียลี่

ต้วนเจียเจียจึงเท้าเอวข้างหนึ่ง แล้วใช้นิ้วชี้จิ้มไปที่หน้าผากของอีกฝ่าย