กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 172 คำเตือนของป้าพั่ง
ไม่ว่าจะวิเคราะห์ออกมาเป็นอย่างไร ต้วนซู่หนานและเซวียเหอก็ไม่สามารถเข้าใจได้ และยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้ยากจะอธิบายเป็นคำพูด
ตอนนี้สามารถกลับมาเป็นเหมือนเดิมตั้งแต่แรกได้ ก็ถือว่าเป็นผลลัพธ์ที่ดีที่สุดแล้ว
“เรื่องนี้อย่าไปบอกเจียเจียนะ” ต้วนซู่หนานเตือนเซวียเหอ
“ต้องให้นายเตือนด้วยเหรอ? แต่ฉันคิดว่าจำเป็นต้องจดบันทึกเรื่องราวพวกนี้เอาไว้ เผื่อวันไหนมันกลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกล่ะ?”
“ถ้ามีบันทึกลายมือของพวกเรา ฉันไม่คิดว่าตัวเองที่รู้ความจริงแล้วยังจะยอมถูกปิดหูปิดตาอีก” เซวียเหอมั่นใจในตัวเอง
จากที่เคยมืดแปดด้านแล้วจู่ๆ ก็กลายเป็นแบบนี้ เขาไม่ทันสังเกตเห็นอะไรเลย
ต้วนซู่หนานก็พยักหน้าเห็นด้วย