ตอนที่ 170 ต้วนซู่หนานเข้าใจในพริบตา

ตอนที่ 170 ต้วนซู่หนานเข้าใจในพริบตา

หลังจากนั้นก็ถือว่าเป็นปกติมาก นั่งเล่นบ้านเฉาเสวี่ยผิงอยู่พักหนึ่ง เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว ทั้งสี่คนจึงเตรียมตัวกลับบ้าน

“สุยเจียลี่ ถ้าเธอจะเรียนศิลปะ ก็แปลว่าจะอยู่ที่ฮวาสุ่ยไม่ได้แล้วใช่ไหม? ถ้างั้นพวกเราก็ต้องแยกกันน่ะสิ?”

จ้าวเฟิงหยางเพิ่งตระหนักถึงเรื่องนี้ตอนที่เดินออกมา น้ำเสียงแฝงความอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง “ไปทีตั้งสองปี จะทำยังไงดีล่ะ?

เมื่อกี้ยังบอกว่าจะวางแผนการเรียนให้เธออยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”

สิ่งที่สุยเจียลี่ลังเลจนถึงตอนนี้ก็คือเรื่องนี้แหละ

ไปทีตั้งสองปี แถมยังต้องแยกจากคนพวกนี้ด้วย

นี่มันต่างจากที่สุยเจียลี่คิดไว้ก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง