กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 163 รัศมีที่หลงเหลือของคุณตาเซวีย
คำพูดของหลิวกั๋วชิ่งไม่ได้ตั้งใจจะโอ้อวดเลยสักนิด
แต่เป็นความซาบซึ้งใจต่อกฎเกณฑ์ที่คุณตาเซวียทิ้งไว้ในกองยานพาหนะเมื่อปีนั้น
คนที่ถูกเลือกให้เป็นคนขับรถ ล้วนต้องเรียนซ่อมรถในหน่วยงานอย่างน้อยครึ่งถึงหนึ่งปีก่อน
ช่วยไม่ได้ คนที่ขับรถทางไกลอย่างพวกเขา อย่างน้อยที่สุดก็ต้องเปลี่ยนยางเป็น
บางครั้งรถเกิดปัญหากลางทาง ก็ต้องลงมือซ่อมเอง
โทรศัพท์เรียกคนมาซ่อมหรือ?
อย่าว่าแต่โทรศัพท์เลย
ต่อให้อู่ซ่อมรถเฉพาะทางตอนนี้ก็ไม่มีบริการออกไปข้างนอกหรอก
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่คุณตาเซวียเริ่มทำงาน เป็นช่วงที่ประเทศชาติกำลังรอการฟื้นฟู