กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 150 เธอเป็นลูกแหง่ติดพ่อทั้งสองชาติ
ไม่ได้ไปต่างถิ่น แล้วก็ไม่ได้ไปเขตป่าไม้ด้วย ต้วนซู่หนานย่อมไม่มีความเห็นขัดข้อง
เมืองฮว่าสุ่ยต้วนเจียเจียก็มักจะไปเที่ยวกับสุยเจียลี่บ่อย ๆ ตอนช่วงปิดเทอมฤดูร้อน ตอนนี้แถมยังไปทำธุระอีก เขาไม่มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว
“งั้นถึงตอนนั้นพ่อจะบอกให้อากั๋วชิ่งของลูกเริ่มงานสายหน่อย จะได้ขับรถพาพวกลูกเข้าไปในตัวเมือง”
ต้วนซู่หนานยังคงอยากให้ต้วนเจียเจียปลอดภัยที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ต้วนเจียเจียไม่ได้ปฏิเสธ
โลกในหนังสือเล่มนี้ นอกเหนือจากเรื่องราวของครอบครัวฝูเป่าที่ถูกควบคุมโดยเนื้อเรื่องแล้ว รายละเอียดและวิถีชีวิตอื่น ๆ
รวมถึงการพัฒนาทางสังคมล้วนดำเนินไปตามโลกที่เธอรู้จัก