กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 148 ของฉันมันใช่กุ้งมังกรทั่วไปที่ไหนล่ะ!
คำว่า “กุ้งมังกรบอสตัน” เกือบจะหลุดออกจากปากต้วนเจียเจีย
เธอเบิกตากว้าง “มาตั้งไกลขนาดนี้ กุ้งไม่ตายไปแล้วเหรอ”
พ่อค้าขายปลาก็เดาะลิ้นบ่น “ลูกพี่ลูกน้องผมเขาเป็นฝ่ายจัดซื้อให้โรงแรมใหญ่ในตัวเมือง กุ้งพวกนี้โรงแรมสั่งเอาไว้”
“แต่ดันเกิดเรื่องผิดพลาดนิดหน่อย กุ้งพวกนี้ก็เลยตกค้างอยู่ ลูกพี่ลูกน้องผมก็จนปัญญา เลยให้ผมมาช่วยขาย”
คำพูดของพ่อค้าก็ฟังหูไว้หู
ฝ่ายจัดซื้อของโรงแรมจะเอาของออกมาขายสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ได้ยังไง
แถมยังเป็นกุ้งมังกรบอสตันตั้งสามตัว
ของแบบนี้ขายในเมืองใหญ่ราคาแพงหูฉี่