กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 125 ย้ายภูเขาทองคำ
ฝูเป่าก็ดูออกแล้วเหมือนกันว่า การมาหาต้วนเจียเจียย่อมไม่มีทางได้ผลลัพธ์ที่ดีกลับไปอย่างแน่นอน
อีกอย่าง มีประโยคหนึ่งที่ต้วนเจียเจียพูดถูก ต่อให้ต้วนเจียเจียตกลง แต่ถ้าต้วนซู่หนานไม่ตกลงแล้วจะมีประโยชน์อะไร?
เธอมองต้วนเจียเจียอย่างไม่ยอมแพ้ แล้วจำใจต้องเดินจากไป
แม้แต่คำขอโทษหรือคำว่ารบกวนแล้วก็ไม่หลุดออกมาสักคำ
ทำเอาสุยเจียลี่ที่อยู่ข้าง ๆ เท้าสะเอวบ่นอย่างหงุดหงิด “คนอะไรกันเนี่ย!”
เมื่อก่อนสุยเจียลี่เคยเป็นเพื่อนร่วมชั้นม.ต้นของต้วนเจียเจีย แถมยังเคยนั่งโต๊ะเดียวกันอยู่ปีนึง ย่อมรู้จักฝูเป่าดี
คนคนนี้ตอนอยู่ม.ต้นเคยทำให้สุยเจียลี่ต้องเสียเปรียบมาแล้ว