ตอนที่ 120 “ยุคสมัยแห่งบิดาของฉัน”

ตอนที่ 120 “ยุคสมัยแห่งบิดาของฉัน”

ฝูเป่าที่กลับมาถึงบ้านนั่งลงบนโซฟา สายตาสั่นไหวไม่หยุด เล็บแทบจะจิกเข้าไปในเนื้อ แต่เธอกลับราวกับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด

เธอมั่นใจว่า บ้านของตระกูลต้วนในตอนนี้สำคัญมาก สำคัญมาก ๆ

ถ้าไม่ได้มา เธอจะต้องเสียใจในภายหลังอย่างแน่นอน

สัญชาตญาณแบบนี้ทำให้ฝูเป่าได้รับผลประโยชน์มานับครั้งไม่ถ้วน

แต่เธอจะทำยังไงถึงจะได้บ้านของตระกูลต้วนมาล่ะ

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เวลาที่ฝูเป่าเผชิญหน้ากับต้วนเจียเจีย เธอมักจะเกิดความหวาดกลัวขึ้นมาเสมอ ราวกับว่าต้วนเจียเจียเกิดมาเพื่อข่มเธอเอาไว้

หลายครั้งที่ฝูเป่าแอบคิดในใจว่า ถ้าช่วงปิดเทอมฤดูร้อนต้วนเจียเจียตายไป มันจะดีแค่ไหนกันนะ

ทำไมเธอถึงไม่ตายไปซะล่ะ!

ฉินเฟินนี่มันไร้ประโยชน์จริง ๆ!