กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 499 “พ่อ พ่อมาได้ยังไง!”
“อะไรนะ!” ต้วนเจียเจียลุกพรวดขึ้นมา เขากับเธอเจอกันตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ?
ต้วนเจียเจียเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนที่อยู่ร้านหนังสือครั้งนั้น เธอเห็นแผ่นหลังของคนคนหนึ่งจริง ๆ
ตอนนี้พอลองเทียบดูให้ดี อีกฝ่ายก็คือหลี่ฉางหวยนี่แหละ
“แล้วทำไมก่อนหน้านี้นายไม่บอกล่ะ?” ต้วนเจียเจียใช้นิ้วจิ้มไหล่หลี่ฉางหวยเบา ๆ พลางทำเสียงฮึดฮัด “ฉันนึกว่าเราเจอกันครั้งแรกที่โรงเรียนซะอีก”
“เดิมทีก็คิดว่าไม่เห็นจำเป็นจะต้องพูดเลย” หลี่ฉางหวยไม่ใช่คนโรแมนติก ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ามันไม่จำเป็นจริง ๆ
ยิ่งไปกว่านั้นมันก็แค่การพบกันอย่างเร่งรีบ จะเรียกว่าการพบกันยังไม่เต็มปากเลยด้วยซ้ำ