กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 483 ลวี่ซิ่วเป็นเด็กจริง ๆ
เหลากวนนั่งอยู่ด้านหน้า ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า “แล้วนายท่านยังจะดำเนินการตามแผนเดิมต่อไหมครับ”
ต้วนฉีเชินพยักหน้าช้า ๆ “ทำต่อไปเถอะ นี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันพอจะทำได้แล้ว”
เขาไม่ใช่คนดีอะไรหนักหนา
แต่เสือร้ายยังไงก็ไม่กินลูกตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ในใจของต้วนฉีเชินเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดต่อหูโยว ต้วนซู่นาน และต้วนเจียเจีย
หากเขาทำสิ่งเหล่านี้ลงไป ในภายภาคหน้าที่เขาหลับตาลาโลกนี้ไปแล้ว ก็คงยังมีหน้าไปพบหูโยวได้บ้าง
เหลากวนมองเจ้านายที่ดูเศร้าหมอง ก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา
คงพูดได้เพียงว่า เงินก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง
เมื่อเทียบกับต้วนฉีเชินแล้ว ต้วนเจียเจียกลับดูสบายใจกว่ามาก