กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 438 ทางที่ดีที่สุดคือตอกตะปูปิดฝาโลงไปเลยว่าลวี่ซิ่วก็แค่นักเขียนเงากระจอก ๆ คนหนึ่ง
คำพูดของบรรณาธิการหยางไม่ได้ฟังดูบาดหูเหมือนของบรรณาธิการติง แต่สิ่งที่พูดออกมาก็ล้วนเป็นสิ่งที่เฉินเจิงเหนียนไม่อยากฟังทั้งนั้น
“เสี่ยวเฉิน นายอย่าเพิ่งใจร้อนสิ พวกเราไม่ได้บอกว่าจะตัดขาดกับลวี่ซิ่วสักหน่อย
เพียงแต่เรื่องพวกนี้เราก็ต้องคำนึงถึงการพัฒนาของสำนักพิมพ์ด้วย
พวกเราต่างก็รู้ว่าเรื่องนี้มันไร้สาระ คนในวงการก็ดูออกว่าผลงานของลวี่ซิ่วไม่มีทางเป็นฝีมือของนักเขียนเงาแน่นอน
เรื่องพวกนี้ก็แค่ข้อสันนิษฐานของคนที่อิจฉาตาร้อนเท่านั้นแหละ
ดังนั้นการที่เราออกมาชี้แจงตอนนี้ มันก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อลวี่ซิ่วไม่ใช่เหรอ?”
เฉินเจิงเหนียนฟังแล้วถึงกับแค่นหัวเราะออกมา
ไม่มีผลกระทบจริงเหรอ?