กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 422 เป็นความผิดของฉันเอง ถ้าฉันดึงตัวจิ้งฟ่านไว้ก็คงดี
“เมิ่งจิ้งฟ่าน?” หลังจากที่ต้วนเจียเจียมองเห็นรูปลักษณ์ของอีกฝ่ายชัดเจน เธอก็หยุดเดินทันที
ไม่ใช่ว่าต้วนเจียเจียหลงตัวเอง
แต่เมื่อสองวันก่อนเพิ่งจะได้เจอกับเมิ่งจิ้งฟ่าน วันนี้อีกฝ่ายก็มาปรากฏตัวที่มหาวิทยาลัยฟู่ตั้น แถมยังถือดอกไม้ยืนอยู่ตรงนี้
ทำให้ต้วนเจียเจียอดที่จะคิดมากไม่ได้จริง ๆ
“เจียเจีย!” เมิ่งจิ้งฟ่านเห็นต้วนเจียเจียก็รีบวิ่งเข้ามา “เธอจะไปเรียนเหรอ?”
ในใจของต้วนเจียเจียตอนนี้เต็มไปด้วยความไม่พอใจ
เธอจำได้ว่าตอนปิดเทอมฤดูร้อน เธอได้พูดกับเมิ่งจิ้งฟ่านอย่างชัดเจนแล้ว