ตอนที่ 283 คงไม่ใช่คนที่เรียนกวดวิชากับว่านกุ้ยเซิงหรอกนะ

ตอนที่ 283 คงไม่ใช่คนที่เรียนกวดวิชากับว่านกุ้ยเซิงหรอกนะ

ทั้งสามคนคุยกันไปขนของกันไป ครึ่งค่อนวันก็ยังเดินไปได้ไม่เท่าไหร่

สุดท้ายก็นั่งแท็กซี่กลับอำเภอหยวนคัง ต้วนเจียเจียและผางเหม่ยเหม่ยรอรถที่สถานีช่วยสุยเจียลี่ยกของลงไป

จากนั้นก็มองส่งรถประจำทางจากไป

“รู้สึกว่าลี่ลี่อยู่ที่สตูดิโอแล้วมีความสุขดีนะ มีความสุขกว่าตอนอยู่โรงเรียนมัธยมหมายเลขสามอีก”

ผางเหม่ยเหม่ยควงแขนต้วนเจียเจียพลางทอดถอนใจ

เมื่อก่อนตอนสุยเจียลี่เรียนอยู่โรงเรียนมัธยมหมายเลขสาม ไม่ค่อยมีเรื่องมาแชร์ให้พวกเธอฟังเยอะขนาดนี้

ไม่ใช่ว่าสุยเจียลี่ไม่พูด แต่เป็นเพราะไม่มีอะไรน่าพูด หรือไม่มีอะไรให้พูด