กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 277 บังเอิญพบคนคุ้นเคย
หลิวกั๋วชิ่งสร่างเมาในทันที เขาลูบหน้าตัวเองแล้วถามอย่างไม่แน่ใจ
“พี่หนาน ต้องรีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ พวกเราเพิ่งเริ่มทำโรงซ่อมรถเมื่อปีที่แล้วนี่เอง”
“นับนิ้วดูแล้วยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำ แต่พวกเรากลับจะขยายแล้ว มันจะดูใจร้อนไปหน่อยไหม”
หลิวกั๋วชิ่งจะมีความคิดแบบนี้ก็เป็นเรื่องปกติ
เมื่อสองปีที่แล้วพวกเขายังเป็นแค่คนขับรถของทีมขนส่ง จ้าวอู่ยิ่งแล้วใหญ่ยังไม่มีงานทำด้วยซ้ำ
หลิวกั๋วชิ่งทำเอาไม่อยากกลับบ้านทุกวันก็เพราะความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ กับน้องชาย
ส่วนจ้าวอู่ก็ทำตัวเหมือนวิญญาณเร่ร่อนไปตามท้องถนน
พอเจอคนแก่ที่พาเด็กมาด้วย พวกเขาก็ยังต้องดึงเด็กหลบไปเดินข้างๆ ตามสัญชาตญาณ
นั่นก็เพราะไม่อยากจะไปมีเรื่องกับจ้าวอู่