ตอนที่ 239 เมิ่งจิ้งฟ่าน “มาเป็นเพื่อนกันเถอะ!”

ตอนที่ 239 เมิ่งจิ้งฟ่าน: “มาเป็นเพื่อนกันเถอะ!”

เมื่อในโรงเรียนไม่มีหลี่ฉางหวยและผังเหม่ยเหม่ย แถมจ้าวเฟิงหยางก็ยังอยู่หอพัก

ต้วนเจียเจียจึงได้ใช้ชีวิตแบบหมาป่าเดียวดายที่หาได้ยาก

หลังจากเลิกเรียนคาบเรียนภาคค่ำ เธอไปซื้อไก่ไม่มีกระดูกที่แผงขายของกินเล่นของเฉาจวินเพื่อเป็นมื้อดึก

ต้วนเจียเจียกำสายกระเป๋านักเรียนแล้วเดินกลับบ้าน

ระยะทางจากโรงเรียนไปจนถึงสถานีตำรวจนั้นไม่ได้อันตรายเลย ตลอดทางมีคนเดินผ่านไปมาตลอด

ส่วนที่อันตรายที่สุดก็มีแค่ทางเดินแคบ ๆ ที่เลี้ยวเข้าไปจากสถานีตำรวจเท่านั้น

แต่ข้าง ๆ ก็เป็นสถานีตำรวจอยู่ดี จึงไม่ถือว่าอันตรายเท่าไรนัก

เพียงแต่พอเดินมาถึงตรงนี้ ต้วนเจียเจียก็จะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว