กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 230 ผลงานของเจียงเหยาตีพิมพ์
“อืม” หลี่ฉางหวยพยักหน้า
เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาอยากขอบคุณจู้ตานผิง อยากขอบคุณที่จู้ตานผิงส่งเขามาที่อำเภอหยวนคัง
ถ้าไม่มีเพื่อนกลุ่มนี้ บางทีเขาอาจจะโตมาแบบบิดเบี้ยวตามความคิดของหลี่ฉางฮุยจริง ๆ ก็ได้
โทษฟ้าโทษดิน
หลังจากออกมาจากร้านอาหารตามสั่ง หลี่ฉางหวยก็รับหน้าที่ไปส่งต้วนเจียเจียที่บ้าน
ชั้นเรียนแข่งขันไม่มีคาบเรียนช่วงค่ำ แต่อาจารย์จะสั่งการบ้านให้กลับไปทำเยอะมาก การให้วันหยุดก็เพื่อให้พวกเขาปลอดภัยขึ้นอีกหน่อย
“เจียเจีย...” หลี่ฉางหวยลังเลเล็กน้อย น้ำเสียงดูตึงเครียดขึ้นมา “ฉันเรียกเธอแบบนี้ได้ไหม?”
“ได้สิ” ต้วนเจียเจียพยักหน้า
ยังไงคนรอบข้างก็เรียกแบบนี้กันทั้งนั้น