เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นลินเหมย
ตอนที่ 223 ฉันมีความฝันหนึ่ง
หลังจากส่งหูไหลกลับไป เฉินเจิงเหนียนก็ลุกขึ้นมานั่งตรงข้ามต้วนเจียเจีย เขาไม่ได้โกรธ เพียงแต่ถามว่า “เสียใจไหม
ความจริงตอนนี้ยังเรียกเขากลับมาได้อยู่นะ”
ต้วนเจียเจียโบกมือ
เธอซ้อนมือทั้งสองข้างทาบลงบนโต๊ะพลางจ้องมองเฉินเจิงเหนียน
นัยน์ตาดอกซิ่งที่เชิดขึ้นนั้นไม่มีความไร้เดียงสาของหญิงสาววัยรุ่น
ทว่ากลับแฝงไปด้วยความทะเยอทะยานแบบเดียวกับที่เฉินเจิงเหนียนเคยเห็นในดวงตาของพี่สาวหลายคนที่ประสบความสำเร็จ
“ความจริงพอมาถึงเมืองเอกมณฑล ฉันก็ไม่ได้รีบร้อนที่จะพัฒนาลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ของนิยายแล้ว” ต้วนเจียเจียกล่าว
“ทำไมล่ะ” เฉินเจิงเหนียนยังคงเคารพความคิดด้านการงานของต้วนเจียเจียเป็นอย่างมาก
สาเหตุหลักคือ ความสุขุมและมีเหตุผลในด้านการงานของต้วนเจียเจีย อย่าว่าแต่คนรุ่นเดียวกันเลย